ഓച്ചിറ പരബ്രഹ്മ ക്ഷേത്രംOchira Parabrahma Temple

കേരളത്തിലെ മറ്റൊരു ക്ഷേത്രം പോലെയുമല്ല ഓച്ചിറ. ഇവിടെ ശ്രീകോവിലില്ല, വിഗ്രഹമില്ല, പതിവുരീതിയിലുള്ള നിത്യപൂജകളുമില്ല. ദേശീയപാതയോട് ചേർന്നുള്ള ഏകദേശം 36 ഏക്കർ തുറസ്സായ മൈതാനത്ത്, പഴക്കമേറിയ ആൽമരങ്ങളുടെ തണലിൽ, ശിവനോടും വിഷ്ണുവിനോടും ബന്ധപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ട് ആൽത്തറകൾക്ക് മുന്നിൽ നിന്നാണ് ഭക്തർ രൂപരഹിതനായ പരബ്രഹ്മത്തെ ആരാധിക്കുന്നത്. ‘ദക്ഷിണ കാശി’ എന്നാണ് ഭക്തർ ഈ പുണ്യഭൂമിയെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുന്നത്.

മൈതാനം എല്ലാവർക്കുമായി തുറന്നുകിടക്കുന്നു; തലമുറകളായി എല്ലാ ജാതിയിലുംപെട്ടവർ ഇവിടെ ഒരുമിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. വൃദ്ധർക്കും ആലംബഹീനർക്കും ഭക്ഷണവും അഭയവും ലഭിക്കുന്ന ഇടമായും ഓച്ചിറ അറിയപ്പെടുന്നു. വർഷത്തിൽ പലവട്ടം ഈ ശാന്തമായ മൈതാനം ഉണരുന്നു – വൃശ്ചികത്തിലെ പന്ത്രണ്ട് ദിവസത്തെ പന്ത്രണ്ട് വിളക്കിന്, മിഥുനത്തിലെ ഓച്ചിറക്കളിക്ക്, ഓണം കഴിഞ്ഞ് ചുറ്റുമുള്ള കരകളിൽ നിന്ന് കൂറ്റൻ കെട്ടുകാളകളെ എഴുന്നള്ളിച്ചെത്തിക്കുമ്പോൾ.

Ochira is unlike any other temple in Kerala. There is no sreekovil, no idol and no daily pooja in the usual sense. On about 36 acres of open ground beside the national highway, devotees worship Parabrahma – the formless Supreme – under old banyan and peepal trees, praying before two raised tree platforms (aalthara) that tradition links with Shiva and Vishnu. Pilgrims lovingly call the place Dakshina Kashi, the Kashi of the south.

The ground is open to all, and for generations people of every caste have prayed here side by side. Ochira is also known as a place of refuge, where elderly and destitute people find food and shelter. Through the year the quiet field comes alive several times – for the twelve days of Panthrandu Vilakku in Vrischikam, for the mock battle of Ochira Kali in Mithunam, and after Onam, when towering decorated bulls are drawn in from the surrounding villages.

ഓച്ചിറ പുണ്യഭൂമിയായതിനെക്കുറിച്ച് പല കഥകളുണ്ട്. അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധം അകവൂർ ചാത്തന്റേതാണ് – പറയി പെറ്റ പന്തിരുകുലം കഥകളിൽ വരരുചിയുടെ പന്ത്രണ്ട് മക്കളിൽ ഒരാൾ. ഒരു ബ്രാഹ്മണഗൃഹത്തിലെ സാധാരണ ജോലിക്കാരനായിരുന്ന ചാത്തൻ രൂപരഹിതനായ പരബ്രഹ്മത്തെ അത്രമേൽ നിഷ്കളങ്കമായി ആരാധിച്ചതിനാൽ ഈ സ്ഥലത്ത് ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം നൽകിയെന്നാണ് ഐതിഹ്യം; ഒരു പോത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഒരു കുളത്തിൽ മറഞ്ഞുവെന്ന് ചില പാഠഭേദങ്ങൾ പറയുന്നു. പന്ത്രണ്ട് വിളക്കിന്റെ പന്ത്രണ്ട് ദിവസങ്ങളിൽ ചാത്തനെ കാണാൻ മറ്റ് പതിനൊന്ന് സഹോദരങ്ങളും ഇന്നും എല്ലാ വർഷവും ഓച്ചിറയിലെത്തുന്നുവെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ആൽത്തറകൾക്ക് മുന്നിലെ മൈതാനത്തിന് ‘പടനിലം’ എന്നാണ് പേര്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കായംകുളത്തിന്റെയും അയൽരാജ്യങ്ങളുടെയും പടയാളികൾ ഇവിടെ ഏറ്റുമുട്ടിയെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് (എതിർപക്ഷം ആരായിരുന്നുവെന്നതിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട്). എല്ലാ മിഥുനമാസത്തിലും മുട്ടോളം വെള്ളത്തിൽ നടക്കുന്ന ഓച്ചിറക്കളി ആ ഓർമ്മ നിലനിർത്തുന്നു. ‘ഓച്ചിറ’ എന്ന പേരിനു തന്നെ പല വിശദീകരണങ്ങളുണ്ട്; കായംകുളം രാജാക്കന്മാരുടെ ‘ഓണാട്ടുചിറ’ എന്ന ജലസംഭരണിയിൽ നിന്നാണെന്നത് അതിലൊന്നാണ്.

വേലുത്തമ്പി ദളവ ഇവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ദേവന് ക്ഷേത്രം ആവശ്യമില്ലെന്ന് ദേവപ്രശ്നത്തിൽ തെളിഞ്ഞുവെന്നും അതിനാൽ ആൽത്തറകൾ മാത്രം പണിതുവെന്നുമാണ് നാട്ടുപാരമ്പര്യം. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്വന്തം നിയമാവലി പ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന സമിതികളാണ് ഭരണം നടത്തുന്നത്; പുതിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്താൻ 2024 ഡിസംബറിൽ സുപ്രീം കോടതി ഹൈക്കോടതിയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച ഒരു ജഡ്ജിയെ നിയോഗിച്ചു. ക്ഷേത്രഭരണസമിതി ജീവകാരുണ്യ സ്ഥാപനങ്ങളും നടത്തുന്നു; ഏറെക്കാലമായി വൃദ്ധർക്കും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർക്കും ഈ മൈതാനം അഭയമാണ്.

Many stories are told about how Ochira became holy. The best known concerns Akavoor Chathan, who in the old tales of the Parayi Petta Panthirukulam is one of the twelve children of the scholar Vararuchi. The story goes that Chathan, a simple servant in a Brahmin household, worshipped the formless Parabrahma with such sincerity that the Divine revealed itself to him at this spot – some versions say in the form of a buffalo that vanished into a pond. Devotees believe that his eleven brothers and sisters still come to visit him at Ochira every year during the twelve days of Panthrandu Vilakku.

The field in front of the platforms is called Padanilam – the battlefield. In the 18th century soldiers of Kayamkulam and the neighbouring kingdoms are said to have fought here (accounts differ on the opponents), and Ochira Kali, the mock battle fought every Mithunam in knee-deep water, keeps that memory alive. Even the name has several explanations; one traces it to Onattuchira, a reservoir that belonged to the Kayamkulam rulers.

Local tradition says that when Velu Thampi Dalawa wished to build a proper temple here, a devaprasnam revealed that the deity wanted none, and so only the tree platforms were built. The temple is run by committees elected under its own bye-laws, and in December 2024 the Supreme Court appointed a retired High Court judge to conduct fresh elections. Its administration also runs charitable institutions, and the grounds have long given shelter to old and abandoned people.